Μια "Σιωπηλή Πόλη" για (κάθε) Καρολάιν

 

(Ο τίτλος από Rationalistas)

Και η πόλη γέμισε ξανά με σιωπή

Και τραγουδάει συγγνώμη  συνενοχή

Το συνήθισαν έτσι απ’ την αρχή και πείστηκα ότι δεν ήμουν εκεί

Και η πόλη γέμισε ξανά με σιωπή

Και τραγουδάει συγγνώμη  συνενοχή

Το συνηθίσαμε έτσι απ' την αρχή και η πόλη έμεινε ξανά σιωπηλή..

 

 

Χθες το βράδυ, η «κοινή γνώμη» συγκλονίστηκε για ακόμα μία φορά.

Το «πανελλήνιο» για άλλη μία φορά έβαλε τα κλάματα, εξοργίστηκε,

ζήτησε θανατική ποινή, έβρισε, φώναξε, ξέσπασε..

Χθες αποκαλύφθηκε άλλη μια γυναικοκτονία.

Άλλη μια κοπέλα, 19 ετών, δολοφονήθηκε.

Από τον άντρα της.

Μέσα στο σπίτι της.

Δίπλα στο μωράκι της.

Και η «κοινή γνώμη» συγκλονίστηκε.

Και έκλαψε.

 

Και μετά έκλεισε την τηλεόραση.

Έκλεισε τον υπολογιστή.

Είδε λίγο Euro ή λίγο Netflix.

Και μετά η κοινή γνώμη κοιμήθηκε.

Το πανελλήνιο έσβησε τα φώτα, γύρισε πλευρό και κοιμήθηκε.

Όπως κάνει κάθε βράδυ.

Όπως θα κάνει κάθε βράδυ.

Όσες από εμάς και να λείπουν.

Μετά το σύντομο σοκ, τα ανθρωποφαγικά δελτία ειδήσεων,

τα γεμάτα συναίσθημα άρθρα, το πρώτο μούδιασμα,

το πανελλήνιο θα σταματήσει να ασχολείται.

Όπως σταμάτησε τόσες φορές.

Όπως θα σταματάει πάντα.

 

Αλήθεια..

Πόσο σάπια είναι μια τέτοια κοινωνία;

Πόσες ακόμα δολοφονημένες πρέπει να βρεθούνε;

Μιλάμε για μια κοινωνία, που «καμάρωνε» τη σχέση του

«πιλότου» με ένα 14χρονο.. Ένα 15χρονο..

Μέχρι που έγινε ένα 19χρονο, που απέκτησε παιδί..

Και η «τοπική κοινωνία» «καμάρωνε»..

«Καμάρωνε» την «πιτσιρίκα που τύλιξε τον πιλότο»..

Δεν μίλησε κανένας για την αρρωστημένη αυτή κατάσταση.

Δεν μίλησε κανένας για την εξόφθαλμη «παιδεραστία»..

(που με ένα παιδί, μιλάμε για «βιασμός», όχι για «εραστές»,

ασχέτως του πώς το έχετε «βαφτίσει»)..

Γιατί αν ο παιδοβιαστής είναι παππούς, ντελιβεράς, άνεργος, άστεγος,

πιάνουν όλ@ τα κάγκελα..

(και καλά κάνουν)..

Αλλά όταν ο παιδοβιαστής είναι «ένας πιλότος με ένα ανήλικο»,

τότε «τυχερή που τον τύλιξε»..

 

Δεν ξέρω ποιο κομμάτι της ιστορίας μου την δίνει περισσότερο:

ο παιδοβιασμός;

οι προσπάθειες αυτού του δολοφόνου να αποκόψει την κοπέλα 

από κάθε άλλο άτομο του κύκλου της;

η σιωπή της κοινωνίας;

η συγκάλυψη της κοινωνίας;

το πόσο πάλεψε αυτή η κοπέλα;

το πόσο τραγικό τέλος είχε;

Δεν ξέρω..

Και τρομάζω.

Τρομάζω με όσα μάθαμε.

Τρομάζω με όσα ίσως δεν μάθουμε ποτέ.

 

Αλλά όσο και να τρομάξω, όσο και να εξοργιστώ,

πιο πολύ φοβάμαι.

Φοβάμαι ότι η Καρολάιν δεν θα είναι η τελευταία.

Όπως η Ελένη δεν ήταν η τελευταία.

Φοβάμαι ότι η επόμενη θα είναι κάποια γνωστή μου.

Ή ακόμα και εγώ.

Φοβάμαι.

Και ξέρω ότι άλλες τόσες γυναίκες και θηλυκότητες φοβούνται.

Φοβούνται να βγουν μόνες,

να γυρίσουν μόνες,

να ντυθούν όπως θέλουν.

Πλέον (θα) φοβούνται να γυρίσουν σπίτι,

να κάνουν παιδί,

να παντρευτούν,

να ερωτευτούν..

 

(Θα) φοβόμαστε πάντα.

Γιατί οι δολοφόνοι και οι βιαστές μας,

δεν είναι απλά εκεί έξω.

Είναι και μέσα στα σπίτια μας.

Έχουν τα κλειδιά των σπιτιών μας.

Έχουν την πρόσβαση σε κάθε τι δικό μας.

Μας δολοφονούν «από έρωτα, από αγάπη, από ζήλεια».

 

Και παράλληλα, δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει..

Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει σε μια κοινωνία που αρνείται τον όρο «γυναικοκτονία»,

σαν να είναι κάποιο «ταμπού»..

Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει σε μια κοινωνία που αρνείται την «έμφυλη βία».

Σε μια κοινωνία που δεν μιλάει γι’ αυτά.

Σε μια κοινωνία που ο κόσμος ξέρει και σιωπά.

Σε μια κοινωνία που έμαθε μια ζωή να κρύβει τα πράγματα κάτω απ’ το χαλί.

Και μετά να «συγκλονίζεται».

Και να παρακολουθεί «σοκαρισμένη τις εξελίξεις».

Δεν ξέρω πώς αλλάζει.

Δεν ξέρω καν από ποι@ μπορεί να αλλάξει.

Μέχρι τότε, δυστυχώς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε,

είναι να προσέχουμε.

Να προσέχουμε.

Να προσέχουμε η μία την άλλη.

Μήπως καταφέρουμε να βοηθήσουμε την επόμενη.

Ή να σώσουμε την επόμενη.

 

Υ.Γ.:

Θα αφήσω αυτό εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=T88qpkrI1e8&ab_channel=Rationalistas%2F%CE%9F%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82

Νέο διαμάντι.

Για να ακούμε, να μαθαίνουμε.

Γιατί μόνο αυτό μπορούμε μάλλον να κάνουμε.

Να μαθαίνουμε.

 

«Κι ενώ σε χτύπαγε με όλη του τη δύναμη

πιο πολύ ποναγες γιατί ένιωθες ανίκανη  

κι η δυστυχία απέξω την πόρτα έξυνε

σαράντα χρόνια μέχρι που εκείνη πέθανε

 στα τελευταία της, τα νεύρα δεν αντέχανε  

στη γειτονιά όλοι υστερική τη λέγανε

χωρίς να ξέρουνε ότι η υστερία επινοήθηκε απ’ την πατριαρχία

Αυτή είναι η στήριξη της κοινής γνώμης

για όσες γλίτωσαν το σύνδρομο της Στοκχόλμης…»

Υ.Γ.2:

Δεν συζητάμε για σκουπίδια.

Λατινοπούλου,

Αγαθή Χριστιάνα,

Λοβέρδος..

(Α ναι, σύμφωνα με το Λοβέρδο, αν αυτή η γυναίκα είχε προλάβει να φύγει,

αυτός ο δολοφόνος θα είχε δικαίωμα στη συνεπιμέλεια του παιδιού,

γιατί ένας «κακοποιητικό σύζυγος» μπορεί άνετα να είναι «καλός πατέρας»..)

“Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός”

Κείμενο φίλης, 

που επιθυμεί να μείνει ανώνυμη..

https://www.nostimonimar.gr/i-ellada-kai-fetos-sto-telos-tis-listas-isotitas-fylon/

Όταν μια  γυναίκα έχει κακοποιηθεί, όταν μια γυναίκα έχει υποστεί βιασμό, ή έστω παρενόχληση, το τραύμα που φέρει είναι βαθύ και ανομολόγητο. Δυστυχώς η κοινωνία είναι έτσι δομημένη ωστόσο,  που ο ζωτικός  χώρος  για  να  εκφράσει τον πόνο της και να  ακουμπήσει την ψυχή της, είναι φρικτά περιορισμένος και ασφυκτικός. It is a men´s world,  after all...

Ως πότε όμως...

Αν σκάψουμε βαθιά στης λήθης μας τα συρτάρια, όλες μας θα έχουμε να θυμηθούμε κάτι  παραβιαστικό που να το χαντακώσαμε στο ασυνείδητο κακήν κακώς. Όλες μας θα νιώσαμε  ντροπή και ενοχές ίσως, γι’ αυτό που μας συνέβη, μόνο και μόνο τις περισσότερες φορές γιατί  το επιτρέψαμε απλά να συμβεί.

Κακοποίηση είναι οτιδήποτε γίνεται παρά τη θέληση μας, οτιδήποτε μας μαυρίζει την ψυχή  και μας γεμίζει με αβεβαιότητα. Κακοποίηση είναι ακόμη και η χειριστικότητα σε μια σχέση.  Το ψυχολογικό αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να σε οδηγήσει ο ναρκισσισμός του άλλου. Ο νάρκισσος, ξέρει πολύ καλά με τί κριτήρια θα επιλέξει το “θύμα” του, που θα το ποτίσει με  "πρέζα" συναισθηματική. Κάνει το παν ώστε να γίνει απαραίτητος και μόλις αυτό το πετύχει, τρέφεται από τον πόνο, την ανασφάλεια και το αδιέξοδο στο οποίο σε έχει οδηγήσει. Γιατί ο νάρκισσος και μπορεί και θέλει.

Έτσι, περνάς τη ζωή σου μέσα στην τοξική φούσκα που σε έχει εγκλωβίσει και τελικά δεν ζεις..

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, είχα τη χαρά και την τιμή να είμαι προσκεκλημένη σε μια  εικαστική εγκατάσταση που πραγματευόταν την έμφυλη βία. “Πίσω από Πόρτες Κλειστές”, ο τίτλος. Συγκλονιστική αποτύπωση, εμπειρία  ζωής τολμώ να πω, καθώς μέσα από την καθ’ όλα  άρτια και με πολλή ευαισθησία επιμελημένη δουλειά των συντελεστών του project, αναδύθηκαν πράγματα τα οποία είχα θάψει επιμελώς στα κατάβαθα της ψυχής  μου.

“Με είχα χάσει. Με είχα χάσει...”  Δεν μου φεύγει από τα μάτια αυτή η φράση που υπήρχε  γραμμένη και η οποία με άδειασε, με ισοπέδωσε...

Συνειδητοποίησα κεραυνοβολημένη, πως  έτσι ακριβώς ένιωσα στο όχι και τόσο μακρινό  παρελθόν. Μόνο που τότε δεν έβρισκα ούτε τις λέξεις...

Για όσα αρσενικά θεωρήσουν ότι η συζήτηση που ανοίγει για τα ζητήματα αυτά είναι ψιλά  γράμματα, δεν πειράζει. Έχει ο χρόνος γυρίσματα για όλους. 

Για όσες γυναίκες θεωρήσουν ότι για κάποια πράγματα είναι αργά να μιλάμε, ένα έχω να πω.  Μιλήστε. Αφεθείτε και αφήστε. 

 

Από  καρδιάς.

Α.Μ.

Αποστολή κειμένων: greekdafni@gmai.com 

Είναι το δεύτερο κείμενο παρόμοιας θεματολογίας που λαμβάνω από φίλη..

Και σκέφτομαι μετά το δεύτερο, πόσες είμαστε τελικά.. 

Πόσες έχουμε υποστεί βία, σεξουαλική και μη από άντρες γύρω μας..;

Πόσες ακόμα περιπτώσεις θα ακούσουμε..; 

Είμαστε ακόμα στην αρχή, στην κορυφή του παγόβουνου..

Πράγμα θλιβερό τουλάχιστον..

Αλλά και με μια αισιόδοξη νότα, αν μπορεί κανείς να βρει κάτι τέτοιο.

Γιατί πλέον οι γυναίκες μιλάνε.

Πλέον οι γυναίκες ορθώνουν ανάστημα. 

Και ίσως κάποια μέρα, καταφέρουμε να υπάρχει αυτή η βία, μόνο ως προϊόν φαντασίας.. 

Διαδικτυακή Συναίνεση

 ( ... ή αλλιώς, Ο ΜΑΛΑΚΑΣ)

Γυρίζει κουρασμένη από μία ακόμη ημέρα στη δουλειά..
Η ζέστη της μεγαλούπολης την έχει χτυπήσει στο κεφάλι,
ο ιδρώτας στάζει και αμέσως χώνεται για ένα δροσερό ντουζ..

Ανανεωμένη και καθαρή, βάζει να φάει και ανοίγει τον υπολογιστή της..
Εκείνη την ώρα χτυπάει το κινητό της.
Instagram.
"Ο χρήστης τάδε επιθυμεί να σας στείλει μήνυμα".
Μπαίνει.
Βλέπει καλησπέρα.
Άγνωστο πρόσωπο.
Κλείνει κινητό.
Ανοίγει ανεμιστήρα.
Χαλαρώνει.

Λίγη ώρα μετά, χορτάτη και χαλαρή,
μπαίνει σε γνωστή ιστοσελίδα - φόρουμ σεξουαλικού περιεχομένου..
7 μηνύματα.
Μάλιστα.
Είχε να μπει και μια βδομάδα.
Αλλά και 7 μηνύματα...;
Ας είναι.
Κάνει κλικ, διαβάζει.
Αδιάφορα, αδιάφορα, αδιάφορα.
Ωωωωπ, κάποιος επίμονος.
Με φωτογραφία ενα τριαντάφυλλο πάνω σε μια καρέκλα.
Κάπου την έχει ξαναδει.
Ώπα, ο άγνωστος έχει στείλει πολλά.
Έχει στείλει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.
*Γεια*
*Γεια σου*
*Καλησπέρα*
*Καλησπέρα κούκλα*
*Δεν μας απαντας;*
*Καλα, καλή καρδιά!*
*Θες να ανταλλέξουμε Facebook / Instagram?*
*Δεν μας μιλάς;*
*Νταξει μωρή δε θα σε πετύχω πουθενά;;;;*
*Σε βρήκα στο ίνστα, τα λέμε εκεί!!!*

Ναι, αυτό.
Εκεί είχε ξαναδει τη φωτογραφία.
Στο μήνυμα του άγνωστου πριν λίγη ώρα.
Ο ίδιος άγνωστος.
Ο ίδιος επίμονος άγνωστος.

Κοιτάει τα μηνύματα.
Μπλοκάρει το χρήστη.
Πέφτει για ύπνο.
Ξυπνάει και βλέπει άλλα τόσα μηνύματα στο κινητό.
Ο άγνωστος ζητάει ραντεβού.
Μετά καταλαβαίνει ότι τον έχει μπλοκάρει στο φόρουμ.
Μετά ζητάει εξηγήσεις.
Και μετά αρχίζει να φωνάζει.
Αρχίζει να την βρίζει.
Μέχρι που τον μπλοκάρει και εκεί.

End of story.. 

========================================================================

Kαι ναι.

Το παραπάνω είναι απλά μια "ιστορία". 

Με κάποια φανταστικά και κάποια πραγματικά στοιχεία. 

Αλλά παντού και πάντα υπάρχει ένας πυρήνας αλήθειας.

Και στην προκειμένη βρίσκεται στη συμπεριφορά του μαλάκα.

ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΜΑΛΑΚΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ.

ΝΑΙ;

ΝΑΙ!!

Και πόσες φορές έχει συμβεί..; 

"Σε είδα στη Χ ιστοσελίδα και σε έψαξα, σε βρήκα 

και σε addαρα σε ένα ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ μέσο κοινωνικής δικτύωσης, παντελώς άσχετο".  

Ρε φίλε, είναι τόσο δύσκολο να μην είστε τόσο creepy;

Δηλαδή ότι τι; 

Ότι θα δούμε ότι μας ψάξατε και μας stalkάρατε και θα πέσουμε ξερες; 

Θα στάξει το μουνάκι μας και θα σας ποθήσουμε αμέσως; 

ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;;;

Και δεν είναι μια  και δύο οι φορές που συμβαίνει.

Ούτε αποτελώ καμιά εξαίρεση.

Κανόνας είναι. 

Κανόνας είναι να είστε απλά αγενής και τρομακτικοί.

Κανόνας είναι να μην σέβεστε τον προσωπικό χώρο των γυναικών. 

Όπως κανόνας είναι να απορείτε γιατί δεν σας απαντάμε, 

γιατί δεν σας μιλάμε,

γιατί σας μπλοκάρουμε,

γιατί δεν σας θέλουμε.

Και υπάρχει απάντηση σε όλα αυτά:
ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ! 

Όχι, δεν οφείλω να σου απαντήσω επειδή από ένα σχόλιό μου στο youtube / youporn / BDSMhellas / harryworld / WHATEVER, 

με έψαξες στο instagram, με έκανες follow, μου έκανες 10 likes και μου έστειλες μήνυμα.

Πιθανώς οι παραπάνω είναι οι λόγοι για τους οποίους ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ. 

Παραβιάζεις μια ιδιωτικότητά μου, χωρίς καμία συναίνεση, χωρίς καμία άδεια  ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΑ ΑΝΤΕ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ. 

Να καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα παιδια, ναι; 

Δεν απαντάμε, γιατί δεν θέλουμε.

Δεν βγαίνουμε, γιατί δεν θέλουμε.

Απαντάμε, γιατί θέλουμε. 

Κ.ο.κ. 

Μην ζητάτε εξηγήσεις.

Μην γίνεστε πιεστικοί

Και κυρίως ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΤΕ CREEPY ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ. 

Δηλαδή αν είναι δυνατόν, να φοβόμαστε να σχολιάσουμε σε οποιοδήποτε forum 

ή να φοβόμαστε να έχουμε παντού το ίδιο nickname, 

μόνο και μόνο επειδή είστε μαλάκες.

Αποστολή κειμένων στο greekdafni@gmail.com

Υ.Γ: 

Υπάρχει μια ειδική θέση στην κόλαση, για όλους εκείνους τους μαλάκες,

που ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ να ανταλλάξετε Facebook / Instagram / Whatever, 

αρνείσαι, 

ΚΑΙ ΣΕ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.

Ναι. 

Ειδικό καζάνι παιδιά. 

Και ξέρετε κάτι; 

Υπόσχομαι ότι μια μέρα ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΕΤΑΕΙ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ^^ 

Επόμενη στάση: Μεσαίωνας / Next station: Meseonas

Ηθική..

Ποτέ δεν μου άρεσε ως έννοια.

Ποτέ δεν την κατάλαβα..

Κοινωνικές συμβάσεις, καθορισμένες γεωγραφικά  και διαπολιτισμικά..

Ποτέ κανείς δε νοιάστηκε..

Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του.

Υπάρχει όμως καθολική..;

Δεν έχω καταλήξει..

Και δε με αφορά και άμεσα..

Εξάλλου αν υπάρχει «καθολική ηθική», μάλλον είναι η πλέον ανήθικη..

Έχοντας πει λοιπόν όλα τα παραπάνω, έρχομαι τώρα να σχολιάσω τις περιβόητες αφίσες του μετρό..

Με πολλά πράγματα διαφωνώ..

Με πάρα πολλά πράγματα νευριάζω..

Αλλά πραγματικά, είναι αυτό το πράγμα ό, τι πιο ανήθικο (από κάθε άποψη) έχω δει τα τελευταία χρόνια να κυκλοφορεί σε δημόσια θέα..

Ποιος διάολο έδωσε άδεια να κυκλοφορήσει κάτι τέτοιο..;

Ποιος τύπωσε και ανάρτησε κάτι τέτοιο, σε κεντρικότατα σημεία της πόλης..;

Ποιος φέρει την ευθύνη..;

Και στην τελική, πώς τόλμησε..

Είσαι μια γυναίκα, η οποία μόλις έχεις κάνει έκτρωση..

Για τους δικούς σου λόγους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΛΟΓΟΥΣ.

Και βλέπεις αυτή την αφίσα..

Τι κάνεις;

Πώς νιώθεις;

Τι σκέφτεσαι..;

Και γιατί κανείς δεν δείχνει καμία ενσυναίσθηση στις γυναίκες αυτές..;

Αντίστοιχα..

Έχεις μάθει πρόσφατα ότι είσαι έγκυος..

Και δεν επιθυμείς να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί.

ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ  ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΛΟΓΟΥΣ.

Πώς νιώθεις βλέποντας αυτό το έκτρωμα..;

Και τι σκέφτεσαι..;

Και αν εκείνη τη στιγμή, μέσα στον πανικό σου, φουντάρεις στις γραμμές του μετρό από δίπλα;

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη..;

Και για να τελειώνουμε με αυτό το θέμα.

Δεν είναι αστείο.

Έχουν γίνει αγώνες για να αναγνωριστεί το δικαίωμα της κάθε γυναίκας στην έκτρωση.

(Για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος, δε θα μιλήσω.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει ακόμα.)

Και ξέρετε τι;

Τα δικαιώματα υπάρχουν για να τα χρησιμοποιούμε!

Αλλιώς είμαστε στον μεσαίωνα!

Ααα.. και μπορούμε να είμαστε περήφανοι!

Η αθήνα έγινε η μόνη πόλη που έχει μετρό τον μεσαίωνα!!!

Γιατί αυτό είμαστε, μην κοροϊδευόμαστε..

Βγαίνεις έξω και βλέπεις αυτό.

Ναι, δεν είσαι δύση εν έτει 2020.

Είσαι κάτι άλλο.

Είσαι ένα μεσαιωνικό απολίθωμα, που με επικλήσεις στο συναίσθημα και 

λοιπές ηθικολογίες της πούτσας και συγκινησιακό λόγο, προσπαθείς να περάσεις το δικό σου, 

προκρίνοντας κάποιο σλόγκαν με τίτλο "πες ναι στη ζωή".. 

Και για να περάσουμε και στο δεύτερο θέμα της εκπομπούλας μας για σήμερα..

Βλέπω και τα σχόλια δεξιά και αριστερά..

Θέλω να σταθώ σε κάποια..

Καταρχας..

Γιατί σχολιάζουν τόσοι άντρες;;

Σας λέμε εμείς τι να κάνετε με τον κώλο σας ρε φίλε;

Όχι.

Αφήστε τις μήτρες μας ήσυχες.

(Και το υπόλοιπο σώμα μας)..

Ποιος σας ζήτησε να παίρνετε θέση και μάλιστα να είστε και κατά της δικής μας αυτοδιάθεσης;

Και επειδή πολλές μαλακίες λέγονται και σε αυτό το κομμάτι..

Ναι, η αυτοδιάθεση και το δικαίωμα ζωής της μητέρας, είναι πιο σημαντικό.

Τέλος.

Είναι μετρημένα κουκιά.

Έχεις κάτι άυλο και άμορφο μέσα σου, χωρίς συνείδηση, χωρίς αισθήματα, χωρίς νευρικό σύστημα πλήρως ανεπτυγμένα!

Δεν πονάει, δεν υποφέρει!

Ναι, η ζωή της γυναίκας έχει ξεκάθαρα προτεραιότητα.

Για να μην θίξουμε και όσους λένε «ναι εντάξει να γίνεται έκτρωση μόνο σε περιπτώσεις βιασμών ή όταν το παιδί έχει πρόβλημα..»

Για μισό λεπτό ρε παιδιά!

Καταρχας, πώς θα αποδειχτεί μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ότι ήταν βιασμός; Δεν ξέρετε πόσο καθυστερεί η δικαιοσύνη ακόμα και σε θέματα σοβαρά και ξεκάθαρα; Πώς θα γίνει να αποφανθεί τόσο εύκολα ώστε να είναι η άμβλωση ακίνδυνη για την γυναίκα;

Κατά δεύτερον.. ποιο είναι το «πρόβλημα» που δικαιολογεί την άμβλωση..; Πρέπει το παιδί να έχει πρόβλημα στην καρδια; Εγκεφαλικό; Σωματικό; Τι; Γιατί «πρόλβημα» κάποτε ήταν και το να γεννηθεί κορίτσι..  Και επίσης.. αν γίνει έκτρωση και τελικά μετά από πέντε μήνες βρεθεί «θεραπεία» γι’ αυτό το «πρόβλημα»..; Γίνεται η γυναίκα πιο ανήθικη και δολοφόνος ξανα..;

Για να τελειώνουμε λοιπόν..

Μην ανακατεύεστε με θέματα που δε σας αφορούν!

Αφήστε τις ενδιαφερόμενες να αποφασίσουν για το σώμα τους μόνες τους.

Κάψτε και αυτή τη γαμημένη αφίσα στο μετρό στο Σύνταγμα (τι ειρωνεία;)

Και αν όντως θέλετε να κάνετε κάτι για να μην είναι τόσο αυξημένος ο αριθμός των εκτρώσεων, ασχοληθείτε με τη σεξουαλική αγωγή!

Βάλτε την στα σχολεία.

Στα φροντιστήρια.

Στα πάρκα.

Στο λιμάνια.

Στα τρένα.

Παντού.

Ενημερώστε τον κόσμο.

Μιλήστε για θέματα που αφορούν το σεξ και τις ασφαλέστερες πρακτικές στα παιδιά.

Ναι.

Στα παιδιά.

Από το δημοτικό.

Να μάθουν το σώμα τους.

Το σώμα του απέναντι.

Τους τρόπους αντισύλληψης.

Τους τρόπους προφύλαξης από ΣΜΝ.

Και τους τρόπου με τους οποίους κάθε ανεπιθύμητη κατάσταση διορθώνεται ή αντιστρέφεται.

Δεν είναι ντροπή να ξέρουμε για το σεξ.

Είναι ντροπή να ζούμε σε σύγχρονο μεσαίωνα.

Αποστολή κειμένων στο: greekdafni@gmail.com

Υ.Γ.: Επειδή κάποιος βαρεμένος πάντα βρίσκεται, να ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Σκοπός είναι να αναδειχτεί η αυτοδιάθεση κάθε γυναίκας.

Να μπορεί η ίδια, ανεπηρέαστη όσο το δυνατόν, να αποφασίζει για το σώμα της.

Για το αν θέλει να γίνει μάνα ή όχι.

Για το αν θέλει να έχει ένα, δύο, δέκα παιδιά ή όχι.

Για το οτιδήποτε έχει να κάνει με το σώμα της ή/και την υγεία της.

Διότι για αυτή την αυτοδιάθεση παλεύουμε κάθε μέρα, ακόμα και για αυτονόητα θέματα.. 

Τρίχες

Χαζεύοντας δεξιά και αριστερά, έπεσε το μάτι μου στο facebook σε ένα post ενός νεαρού.

Ενός νεαρού προβληματισμένου και ανήσυχου.

Απεγνωσμένου.

Που ζητούσε την βόηθειά μας & την γνώμη μας.

Που ικέτευε το γυναικείο κοινό της σελίδας να του απαντήσει.

«Να ξυρίζετε ο άντρας ή όχι; πώς τον προτιμάτε;»

Δεν με εξέπληξε η ερώτηση.

Όλοι έχουμε ανασφάλειες λίγο πολύ.

Θα αρέσει το τατουάζ μου;

Θα αρέσει το piercing μου;

Είναι ωραία τα μακριά μαλλιά;

Είναι ωραίο το πράσινο κραγιόν;

Είναι αντιαισθητικές οι τρίχες;

Με εξέπληξαν όμως οι απαντήσεις.

(αρνητικά πάντα.

και αρνητικά γιατί ήταν απαντήσεις νέων ανθρώπων..

.. σκεπτόμενων ..

.. γενιά του αύριο ..

ή -ακόμα χειρότερα- γενιά του σήμερα)

Θα καταλάβαινα την απάντηση

«ενας άντρας που ξυρίζεται δεν είναι άντρας»…

Αλήθεια θα την καταλάβαινα..

ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ.!!!!!!

Ή ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΛΙΑΚΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΖΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΜΕ 10 ΚΑΤΣΙΚΕΣ.

Αλήθεια όμως, από αυτούς θα την καταλάβαινα.

Ή για να είμαι πιο ακριβής, δεν θα με εξέπληττε..

Αλλα όταν την ακούω από τον φοιτητή, τον 22 χρονών άνθρωπο -ασχέτως φύλου-

ΟΧΙ. Θέλω να πάρω κάτι ΒΑΡΥ και να του το φέρω στο κεφάλι.!!!

(και δεν είμαι πολύ υπερ της βίας)

Και δεν ήταν ένα το σχόλιο.!!

Ήταν πολλά.!!!

Στο ίδιο μοτίβο.!
«Αν ξυρίζεσαι δεν είσαι άντρας»..

Είπαν οι Άντρες. Με το Α κεφαλαίο.

Όποιος εχει τρίχα, είναι άντρας.

Και ας δέρνει την γυναικά του.

Ας κακοποιεί την κόρη του.

Ας βρίζει τον γιό του.

Είναι άντρας. Έχει αρχίδια.

Οι τρίχες έχουν μαγικές ικανότητες.

Με το που βάζει ξυράφι στο σώμα σου, αυτομάτως γίνεσαι γυναίκα.!!
Δεν το ξερες;;;

Ξυρίζονται οι γκέι και οι γυναίκες.

ΟΛΟΙ οι άλλοι, πρέπει να κυκλοφορούνε σαν τους μπονόμπο γιατί είναι άντρες.!!!!


Να ξεκαθαρίσω κάτι. :

Δεν έχω θέμα με τις τρίχες.!

Έχω και φίλους με τρίχες.!

Αρκεί να μην προκαλούν.!!

Προσωπικά δεν με ελκύουν οι άντρες με τρίχες.

Ούτε οι γυναίκες με τρίχες.

Μου βγάζουν κάτι το αντιαισθητικό.

Αλλά μέχρι εκεί.

Με βάση την ΔΙΚΗ ΜΟΥ αισθητική.

Και χωρίς αυτό να είναι φορτωμένο με χίλια δυο στερεότυπα περι θηλυκότητας και αρρενωπότητας.

Στην τελική, «φίλε» μου μπονόμπο,

οι τρίχες είναι κάτι ΦΥΣΙΚΟ.

ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ με αυτές.

Όχι όλοι. Οι περισσότεροι.

Και όχι όλοι με τις ίδιες.

Άλλοι έχουνε πιο πολλές, άλλοι πιο λίγες, άλλοι ξανθές, άλλοι μελαχρινές, άλλοι κατσαρές και πάει λέγοντας.!!!

ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΧΟΥΝ.!!!

Σε κάποιους αρέσουν, σε κάποιους όχι.

Μέχρι εκεί, είναι φύση.

Από ‘κει και έπειτα, όταν συνδυάζονται με απόψεις περι «θηλυκότητας» και «αρσενικότητας», είναι στερεότυπο.

Είναι φυσικοποίηση.

Και δέχομαι έναν 25χρονο που δεν ξυρίζεται γιατί δεν θέλει. Λέγεται αυτοδιάθεση του σώματος και δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

Ο καθένας μπορεί να έχει όσες τρίχες θέλει. Και όπου θέλει. ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΘΕΛΕΙ.

Δεν δέχομαι έναν 25χρονο που δεν ξυρίζεται γιατί κάποιος αδαής (ή ακόμα και ο ίδιος) θα θεωρεί ότι ένα άτριχο σώμα δεν μπορεί να είναι "αντρικό".!!

Και επειδή είδα και ένα ωραίο σχόλιο γυναίκας που έλεγε.:

«καλά εντάξει, δεν θα ανταγωνίζομαι με τον δικό μου για το ποιος έχει πιο απαλό δέρμα. Αυτό είναι ένα στάδιο πριν από το να αναλύουμε ποιανού το make up είναι καλύτερο»

Δεν βρίσκω κακό ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο.

Και εγώ έχω βρεθεί με άντρες που ήταν  πιο απαλοί από μένα.

Και εγώ έχω γελάσει με την θεϊκή ατάκα «αγάπη μου. Ποιο make up ξέβαψε στην πετσέτα;; το δικό σου ή το δικό μου;;;»

και  ΝΑΙ, ήταν άντρες. Άντρες. Με το Α κεφαλαίο.

(.. και κυρίως ήταν απαλλαγμένοι από όλα αυτά τα στερεότυπα που θέλετε να τους φορτώσετε .. )

Το ότι κάποιος είναι άντρας, δεν σημαίνει ότι θα κυκλοφορεί απεριποίητος.

Ή ότι είναι ντροπή να καλύψει κάποια ατέλεια με make up.

Ή ότι είναι ντροπή να βάψει τα νύχια του ή τα μάτια του.

Ή να χρησιμοποιεί ενυδατική.

Ή ότι απαγορεύεται να έχει piercing στην ρόγα.

Υ.Γ.1.: Μας βλέπω σε λίγο να είμαστε φορτωμένοι με  πιο πολλά στερεότυπα και από τους παππούδες μας

Υ.Γ.2.: Πόσο άραγε πιο «ελεύθεροι» θα νιώθαμε αν κάναμε στο σώμα μας αυτό που θέλαμε ΕΜΕΙΣ και όχι «τα στερεότυπα» των γύρω μας..;

Υ.Γ.3.: Οι μπονόμπο (ή αλλιώς πυγμαίοι χιμπαντζήδες) είναι αξιολάτρευτα ζωάκια. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς (Kanzi) χρησιμοποιήθηκαν και για διάφορα πειράματα που αποσκοπούσαν στο να μάθουμε αν μπορούν τα ζώα να αναπτύξουν γλώσσα, σαν των ανθρώπων.

Το άρθρο αυτό ανέβηκε για πρώτη φορά στο blog του Άκυ:

( http://akysmitsoulis.blogspot.com/2017/09/blog-post_26.html )

Αποστολή κειμένων στο:

greekdafni@gmail.com